ZalogujUzytkownik Haslo
Zaloguj mnie automatycznie przy każdej wizycie    
Rejestracja
Rejestracja
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości

Nauka gry na keyboardzie w Częstochowie Nauka gry na pianinie w Częstochowie Nauka gry na saksofonie w Częstochowie

Poleć to, co sprawdzone i najlepsze Masz inne doświadczenia? Wystaw odpowiednią rekomendacje.
Forum Moja Rekomendacja Strona Główna » Luźne rozmowy na każdy temat

Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Słownik muzyczny Idź do strony 1, 2  Następny
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:28    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

a battuta (wł., dosł., wg pałeczki dyrygenta; zob. batuta) - określenie stosowane w partyturze, nakazuje dyrygentowi ścisłe zachowanie rytnu i oznaczonego tempa (zob. a tempo); występuje zwykle jako unieważnienie określeń zazwalających na swobodne odchylenia od wyznaczonego rytmu i tempa.
absolutna muzyka (z łąc. absolutus = niezależny) - określenie muzyki pozbawionej treści pozamuzycznej, w przyciwieństwie do muzyki programowej, wyrażającej idee lub treści literackie albo obrazowe, co zwykle uwidocznione jest w tytule utworu.
a cappella (wł.; dosł.:jak w kaplicy, w dalszym znaczeniu - w stylu kościelnym) - 1. określenie stylu polifonicznej muzyki wokalnej bez współudziału instrumentalnego, opartej na zasadach ścisłego kontrapunktu; styl a cappella, którego rozkwit przypada na wiek XVI, powstał na gruncie muzyki kościelnej, stąd jego nazwa. 2. określenie muzyki przeznaczonej na chór bez towarzyszenia instrumentalnego. 3. określenie wykonawczej techniki chórowej bez towarzyszenia instrumentalnego.
adagio (wł.) - oznacza powoli. 1. Jest to jedno z określeń tempa powolnego; adagio molto - bardzo powoli; adagio sostenuto - powoli, powściągliwie; adagietto - nieco szybciej niż adagio; adagissimo - bardzo powoli. 2. Termin ten oznacza również tytuł utworu lub jego części utrzymanej w powolnym tempie, przeważnie o charakterze poważnym i nastrojowym.
agogika (z gr. agoge = prowadzenie, ruch) - jest to termin oznaczający tempo i to, co jest w utworze z tempem związane; został wprowadzony do muzyki przez niemieckiego teoretyka, H. Riemanna w 1884 roku.
akustyka (z gr. akustikos, dosł.: dotyczący słuchu) - nauka o zjawiskach dźwiękowych, część fizyki; akustyka muzyczna zajmuje się nie tylko zagadnieniami zakresu fizyki (drgania, fale, zjawiska głosowe i ich cechy), ale również fizjologii (słuch, cehcy subiektywne zjawisk głosowych), psychologii słyszenia oraz zagadnieniami z zakresu akustyki systemów muzycznych i instrumentów muzycznych; elektroakustyka wyodrębniona została jako nauka oddzielna.
allegro (wł.) - oznacza wesoło, ruchliwie. 1. Jest to określenie szybkiego tempa. 2. określenie tytułowe samodzielnego utworu instrumentalnego, np. pierwszej części sonaty (tzw. allegro sonatowe), symfonii, kwartetu, koncertu itp., utrzymywanej w tempie allegro.
alt ( wł. alto, z łac. altus = wysoki, głęboki) - 1. Jest to niski głos żeński lub chłopięcy o przybliżonej skali f- d2. 2. W czterogłosowym chórze mieszanym jest to nazwa drugiego po najwyższym głosu.
andante (wł. idąc)- 1. Pojęcie to jest określeniem tempa umiarkowanego; andente cantabile - w tempie umiarkowanym i śpiewnie; andante con molto - w tempie umiarkowanym, z ożywieniem, tj. nieco szybciej niż andante. 2. Jest to również tytuł utworu lub jego części utrzymanej w tempie umiarkowanym.
artykulacja (z łac. articulatio = rozczłonkowanie) - jest to sposób wykonania kolejnych dźwięków. Najważniejsze rodzaje artykulacji: staccato, portato, legato.
a tempo (wł.) - we właściwym tempie; oznacza powrót do poprzednio oznaczonego w utworze tempa, po jego chwilowej zmianie; oznaczenie często stosowane w częściach repryzowych.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:30    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

barbaro (wł.) - dziko, w sposób nieokiełznany; określenie wykonawcze; Allegro barbaro - tytuł popularnej miniatury B. Bartoka.
bariolage (fr., dosł.: pstrokacizna) - efekt techniczno-wykonawczy w grze na instrumentach smyczkowych, polegający na wykonywaniu figury o charakterze tremolanda na dwóch sąsiednich strunach, z których jedna jest pusta.
baryton (wł. baritono, z gr. barytonos = o niskim głosie) - 1. głos męski o średniej skali pomiędzy tenorem a basem, w przybliżeniu A-a1; w znaczeniu potocznym - śpiewak o głosie barytonowym. 2. trzeci po najwyższym głos w czterogłosowym chórze męskim, zwany również basem I (pierwszym). 3. skrótowa nazwa odmiany niektórych instrumentów, budowanych w różnych wielkościach, o skali zbliżonej do głosu barytonowego.
bas (wł. basso, z łac. śred. bassus = niski, głęboki) - 1. Jest to najniższy głos męski o skali w przybliżeniu E-f1. W potocznym języku oznacza również śpiewaka o basowej skali głosu. 2. W czterogłosowym chórze męskim lub mieszanym jest to najniższy głos, w chórze męskim nazywany jest również drugim basem (bas pierwszy to baryton). 3. Bas, basy - są to również najniższe dźwięki w instrumentach muzycznych, a także nazwa partii dla lewej ręki w instrumentach klawiszowych oraz nazwa pojedynczych dźwięków i akordów granych lewą ręką na akordeonie.
batuta (z wł. battuta = uderzenie, takt; zob. a battuta) - pałeczka dyrygencka; pod batutą - pod kierownictwem danego dyrygenta.
bourree (fr.) - jest to ludowy taniec starofrancuski, który jest w dość szybkim tempie, w takcie parzystym, zwykle z odbitką ćwierćnutową.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:34    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

cadenza (wł.; skr. cad.) - kadencja
calando (wł.) - zwalniając, ściszając; określenie wykonawcze, dotyczące jednocześnie tempa i dynamiki.
cały ton - jednostka odległości dwóch dźwięków różnej wysokości, składająca się z dwóch półtonów, równa interwałowi sekundy wielkiej.
cantabile (wł.) - śpiewnie; określenie wykonawcze; andante cantabile - w tempie umiarkowanym i śpiewnie; cantabile espressivo - śpiewnie, z wyrazem.
canto (wł.) - spiew; w dalszym znaczeniu - melodia, a także głos wykonujący melodię (np. sopran).
cantus (łac. skr. C.) - śpiew, termin używany w średniowieczu i w okresie odrodzenia na oznaczenie melodii umieszczonej w sopranie.
cappella (wł. kaplica) - a capella
chromatyka (z gr. chroma = barwa, kolor) - jest to zasada doboru dźwięków, w której obok dźwięków właściwych tonacji diatonicznej stosuje się również ich podwyższenia i obniżenia.
corda (wł.) - struna; una corda - jedna struna; w nutach utworów fortepianowych oznacza użycie lewego pedału celem uzyskania delikatniejszego, stłumionego dźwięku; powrót do normalnej gry oznacza się określeniem tutte le corde - wszystkie struny lub tre corde - trzy struny; corda vuota (skr. c.v.) - pusta struna, jt. nie przyciśnięta palcem na instrumentach smyczkowych.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:37    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

da, dal (wł. da+il) - od, do, z; przyimek stosowany w określeniach złożonych.
deciso (wł.) - zdecydowanie, z energią; określenie wykonawcze.
decyma (z łac. decimus = dziesiąty) - odległość, czyli interwał, między dwoma dźwiękami różnej wysokości, z których wyższy jest notowany na dziesiątym miejscu w układzie pięcioliniowym (licząc kolejno pola i linie) w stosunku do niższego, np. c-e1; decyma jest sumą interwałów oktawy i tercji.
delicato, delicatamente (wł.) - delikatnie, subtelnie; określenie wykonawcze.
detache (fr. oderwany, rozłączny) - rodzaj techniki wydobywania dźwięków z instrumentów smyczkowych, polegającej na wykonywaniu każdego dźwięku oddzielnym ruchem smycznka.
detonowanie - w odniesieniu do śpiewu: nieczyste pod względem wysokości wykonywanie dźwięków, powodujące często wykraczanie (zwykle opadanie) z tonacji.
ditonus (łac. średn.; z gr. ditonos = o podwójnym tonie) - nazwa interwału tercji wielkiej w muzyce średniowiecznej.
dolce (wł.) - słodko, łagodnie; określenie wykonawcze; dolce cissimo - bardzo słodko, bardzo łagodnie.
doloroso lub con dolore albo dolente (wł.) - boleśnie; określenie wykonawcze.
doppio (wł.) - podwójny; doppio bemolle - podwójny bemol; doppio diesis - podwójny krzyżyk; doppio coanone - podwójny kanon; doppio movimento = doppio tempo - dwukrotnie szybsze tempo; doppio pedale - podwójny pedał.
dynamika (z gr. dynamikos = posiadający siłę) - jest to termin określający głośność dźwięków, a także jej zmianę w utworze.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:49    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

echo (z gr.) - 1. zjawisko odbicia się fali głosowej od jakiejś przeszkody lub od szeregu kolejnych przeszkód (echo wielokrotne), powodujące powtórne lub kilkakrotne słyszenie zjawiska głosowego (np. dźwięku); jeżeli źródło dźwięku znajduje się w pobliżu obserwatora, warunkiem słyszalności echa, częstego zjawiska w górach, jest co najmniej 17-metrowa odległość obserwatora od przeszkody, co wynika z prędkości fali głosowej i ze zdolności ucha do odróżniania powtarzających się z pewną częstotliwością odgłosów. 2. głos stosowany w dawnych organach (XVIII w.).
efy - popularna nazwa dwóch otworów rezonansowych w wierzchniej płycie skrzypiec i instrumentów pokrewnych, w kształcie litery f.
eguale (wł.) - równo, jednakowo, podobnie; określenie wykonawcze; voci eguali - głosy równe.
elektroakustyka (z gr. elektron = bursztyn, oraz akustyka) - dział akustyki zajmujący się drganiami elektromagnetycznymi i związanymi z nimi zjawiskami; elektroakustyka muzyczna ogranicza się do zjawisk związanych z drganiami elektromagnetycznymi występującymi w muzyce.
elizja (z łac. elisio = wypychanie) - w przebiegu formalnym utworu - wypadnięcie części lub całego taktu należąaacego do kończącej się jednostki formotwórczej (zdania, frazy, okresu) na skutek wcześniejszego rozpoczęcia się następnej jednostki.
embouchure (fr.) - 1. ustnik w instrumentach dętych przykładany do warg, a nie wkładany do ust, a więc w instrumentach blaszanych i flecie. 2. właściwe ustawienie warg, języka i oddechu w technice zadęcia na wyżej wymienionych instrumentach.
emisja głosu (z łac. emisso = wypuszczanie) - 1. wydobywanie głosu przez śpiewającego. 2. nauka kształtowania głosu uwzględniająca wszystkie elementy fizjologiczne, akustyczne i artystyczne.
en dehors (fr. na zewnątrz) - wskazówka w partyturze i głosach instrumentalnych nakazująca wyraziste wydobywanie dźwięków z instrumentów dętych; instrumentalista często wówczas wstaje, a zawsze podnosi wylot instrumentu w górę.
energico (wł.) - energicznie; określenie wykonawcze.
enharmonia (z gr. enharmonis = zgodny, enharmoniczny) - w muzyce tradycyjnej właściwość równomiernie temperowanego systemu dźwiękowego polegająca na niezmienności wysokości brzmienia dźwięków przy zamianie ich nazwy i pisowni (tzw. dźwięki enharmoniczne)
enharmoniczne dźwięki - w systemie równomiernie temperowanym dźwięki posiadające tę samą wysokość brzmienia przy zastosowaniu różnej nazwy i pisowni, np. c = his = deses, dis = es = feses, gis = as; zob. enharmonia.
eroico (wł.) - bohaersko, triumfalnie; określenie wykonawcze.
espressivo lub con espressivo (wł.) - z wyrazem; określenie wykonawcze.
estetyka muzyczna (z gr. aisthetikos = zdolny do odczuć) - nauka o funkcji muzyki, kierunkach i prawach rozwojowych, o kryteriach oceny dzieła muzycznego jako dzieła sztuki i o historycznym rozwoju tych kryteriów; wspólczesne, postępowe poglądy estetyczne opierają się na filozofii marksistowskiej.
etiuda (z fr. etude, dosł. studium, nauka) - jest to krótki utwór na instrument solo, który w swoich założeniach przeznaczony jest dla celów ćwiczeniowo-technicznych. Etiudy szkolne skupiają się zwykle na jednym wybranym problemie technicznym. Etiudy koncertowe charakteryzują się tym, że obok walorów dydaktycznych mają również wartość artystyczną.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:57    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

faktura (z łac. factura = wykonanie czegoś, obróbka, budowa) - rodzaj użytych przez kompozytora środków technicznych i sposób ich realizowania w kompozycji; najczęściej mówi się o fakturze z punktu widzenia techniki użycia współbrzmień i prowadzenia głosów, odróżniając fakturę polifoniczną od homofonicznej; faktura oznacza również rodzaj użytych przez kompozytora środków właściwych danej technice instrumentalnej lub wokalnej, np. fortepianowa, chóralna, smyczkowa.
falset (wł. falsetto) - rodzaj głosu sztucznie wydobywanego wskutek naprężenia pewnych mięśni w krtani, co powoduje dwukrotnie większą częstotliwość drgań strun głosowych, a więc brzmienie o oktawę wyższe od normalnej skali śpiewającego; technika śpiewania falsetem, popularna w XVI w., umożliwiała śpiewakomwykonywanie arii i pieśni przeznaczonych na głosy żeńskie.
falso bordone - zob. fauxbourdon.
fauxbourdon (fr., od faux = fałszywy; wł. falso bordone) - 1. rodzaj pierwotnej techniki wielogłosowej (trzygłosowej) stosowanej początkowo w Anglii (XV w.), rozpowszechnionej następnie w szkole burgundzkiej, polegającej na tworzeniu melodii w równoległych tercjach i sekstach, co przedstawiało pochody równoległych akordów sekstowych.
feroce (wł.) - dziko, namiętnie; określenie wykonawcze.
finalis (łac. końcowy) - końcowy, podstawowy, centralny dźwięk melodii w skalach modalnych; odpowiednik toniki w systemie dur-moll.
finał (wł. finale) - końcowa część wielkiego, często wieloczęściowego utworu, np. w sonacie, symfonii, operze.
fine (wł.) - koniec; w nutach oznacza miejsce zakończenia utworu, w którym powtórzenie pownej partii określono skrótowo, np. da capo al fine.
fioritura (wł., dosł.: kwiat, ozdoba) - ozdobnik, figura ozdobna, ściśle oznaczona lub improwizowana w wokalnej muzyce, tworząca efektywną figurację melodyczną na jednej sylabie tekstu, najczęściej na niezmiennej harmonii akompaniamentu.
flautato (wł.) - fletowo, w grze na instrumentach smyczkowych oznacza grę smyczkiem ponad gryfem w celu uzyskania bardziej miękkiej, "fletowej" barwy; zob. sul tasto.
forte (wł.) - jest to określenie dynamiczne; skrót f oznacza głośno, silnie; ff (forte fortissimo) - bardzo głośno.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 21:59    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

gama (z gr. gamma = trzecia litera alfabetu greckiego) - skala diatoniczna, zwykle durowa lub molowa, której poszczególne składniki w nie zmienionym stosunku wzajemnych odległości przeniesione zostały na pewną ściśle określoną wysokość; dźwięk centralny, tj. tonika ustalonej w ten sposób skali, nadaje jej nazwę odpowiedniej gamy, np. C-dur, g-moll itp.
giocoso (wł.) - wesoło; określenie wykonawcze.
giusto, tempo giusto, giustamente (wł.) - prawidłowo, ściśle; oznaczenie zachowania właściwego (a nie dowolnego) tempa, odpowiadającego charakterowi utworu.
gorgia (wł. krtań, śpiew koloraturowy) - technika śpiewacza charakterystyczna dla wokalnej muzyki włoskiej z XVI i XVII w., polegająca na ozdabianiu zapisanej melodii improwizowanymi ozdobnikami i koloraturą.
gradevole lub con gradevolezza (wł.) - przyjemnie, miło; określenie wykonawcze.
grandioso lub con grandezza (wł.) - wzniośle, wspaniale; określenie wykonawcze.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:00    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

harmonika (z gr. harmonikos = dźwięczny) - całokształt problemów związanych z konstrukcją współbrzmień harmonicznych w omawianym utworze, w twórczości danego kompozytora, w danym okresie historycznym itp.
harmonizacja (z gr. harmonia = zgodność) - technika tworzenia współbrzmień akordowych towarzyszących jakiejś melodii.
hemitonium lub semitonium (łac.) - półton w terminologii średniowiecznej.
heterofonia (z gr. heteros = drugi, inny, phone = dźwięk) - prowadzenie równocześnie z melodią główną głosówswobodnie improwizowanych; zjawisko spotykane w muzyce wczesnego średniowiecza, a obecnie jeszcze w muzyce ludowej.
hymn (z gr. hymnos = pieśń uroczysta) - 1. W średniowiecznej muzyce religijnej jest to uroczysta pieśń jednogłosowa. 2. Współcześnie jest to uroczysta pieśń narodowa, organizacyjna, związkowa itp., która symbolizuje określoną ideę.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:02    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

ilustracyjna muzyka - muzyka charakteryzująca środkami muzycznymi zjawiska pozamuzyczne, towarzysząca utworom scenicznym, obrazom filmowym, słuchowiskom radiowym itp., której charakter związany jest ściśle z nastrojem i wyrazem akcji dramatycznej; cykl utworów ilustrujących dany utwór sceniczny czy np. film łączony bywa przez kompozytorów w suitę.
imbroglio (wł., dosł.: komplikacja) - równoczesne prowadzenie różnych, kontrastujących z sobą pod względem rytmicznym i merytorzycznym, lecz zgodnych harmonicznie partii głosowych w utworzecelem uzyskania wrażenia zamieszania i niezgodności.
impetuoso (wł.) burzliwie, agresywnie; określenie wykonawcze.
incalzando (wł.; dosł.: napierając, goniąc) - przyspieszać tempo, podobnie jak stringendo; określenie agogiczne.
indeciso (wł.) - niezdecydowanie; określenie wykonawcze.
instrumentalna muzyka - muzyka przeznaczona do wykonania przez instrumenty muzyczne bez współudziału śpiewu; należą tu utwory wykonywane przez instrumenty solowe, przez zespoły kameralne oraz orkiestrone.
interwał (z łac. intervallum = odległość, ograniczona przestrzeń) - jest to odległość pomiędzy dwoma dźwiękami. Wyróżniamy interwały harmoniczne, gdzie dwa dźwięki ze sobą współbrzmią oraz interwały melodyczne, gdzie dźwięki kolejno o sobie następują. Interwały mogą być także: czyste, wielkie, małe, zmniejszone oraz zwiększone.
intimo (wł.) - poufnie, z uczuciem, serdecznie; określenie wykonawcze.
inwersja (z łac. inversio = odwrócenie) - powtórzenie motywu lub tematu w ruchu preciwnym, tj. przy zamianie wznoszących się interwałów na takie same, lecz opadające, i odwrotnie; inwersja jest jednym z rodzajów imitacji.
izometria (a gr., dosł.: równomierność) - określenie jednakowego przebiegu metrycznego we wszystkich współdziałających głosach utworu i na całej długości utworu lub jego większej części, w p rzeciwieństwie do polimetrii.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:03    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

jednogłosowość - muzyka w postaci jednej linii melodycznej bez żadnych towarzyszących współbrzmień; jednogłosowość panowała niepodzielnie do średniowiecza, kiedy to zaczęły powstawać pierwsze formy muzyki wielogłosowej, czyli polifonicznej.
jednoimienne gamy - dwie gamy: durowa i molowa, rozpoczynające się od tego samego dźwięku, który madaje im nazwę; podobnie też można mówić o jednoimiennych tonacjach.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:06    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

kadencja (z wł. candeza, dosł.: upadek) - 1. melodyczno-harmoniczny postęp o charakterze zakończonym (zob też clausula); w sensie klasycznym jest to połączenie akordów tworzące bardziej lub mniej szeroko rozbudowane zakończenie utworu lub jego części, alebo nawet mniejszego fragmentu, np. frazy, okresu; kadencja doskonała (autentyczna) jest połączeniem akordu dominantowego (na V stopniu) z akordem tonicznym (na I stopniu);
2. nieokreślonej długości odcinek utworu o charakterze wirtuozowskim; wykonuje go solista bez udziału towarzyszących mu instrumentów; typowa kadencja przy końcu pierwszej części formy koncertu, oparta na motywach tej części, była do końca XVIII w. zawsze improwizowana przez wykonawcę partii solowej; krótkie kadencje, często nie skrępowane podziałem taktowym, notowane są w utworze zwykle małymi nutami; w niektórych utworach wykonanie kadencji kompozytor pozostawia uznaniu wykonawcy (candeza ad libitum).
kakofonia (z gr. kakophonia = brzydkie albo nieprzyjemne brzmienie) - jest to współbrzmienie i następstwo nie powiązanych harmonicznie i melodycznie dźwięków, dających nieprzyjemne wrażenie estetyczne.
kalikowanie (z łac. calcare = deptać) - jest to czynność napełniania miechów organowych powietrzem za pomocą mechanizmu ręcznego lub pedałowego; kalikant - wykonawca tej czynności; specjalnie zatrudnianych dawniej kalikantów podczas gry na organach zastąpił obecnie powszechnie motor elektryczny.
kancjonały (łac. śred. cantionale, od cantio = śpiew) - jest to nazwa zbiorów religijnych pieśni z XVI i XVII w., zawierających teksty i melodie opracowane nieraz na kilka głosów.
kantycznki (z łac. canticum = pieśń) - są to zbiory pieśni religijnych, szczególnie kolęd i pastorałek.
klucz - jest to znak graficzny umieszczony na początku każdej pięciolinii, który wyznacza dokładne położenie i nazwę nuty odpowiadającej dźwiękowi określonej wysokości, wszystkie nuty pisane wyżej lub niżej na pięciolinii są odpowiednikami kolejnych dźwięków (wyższych lub niższych). Są trzy grupy kluczy: C, G i F. Klucze grupy C swoim środkowym wcięciem wyznaczają dźwięk c1. Klucze grupy G wyznaczają swoim spiralnym zaokrągleniem dźwięk g1. Klucze z grupy F wyznaczają swoim początkowym zgrubieniem oraz dwiema kropkami dźwięk f. Do chwili obecnej używa się tylko czterech kluczy: z grupy G - klucz wiolinowy czyli skrzypcowy; z grupy F - klucz basowy; z grupy C - klucz altowy oraz tenorowy.
kompozycja (z łac. compositio = połączenie, ułożenie) - 1. utwór muzyczny; 2. budowa utworu muzycznego; 3. technika tworzenia utworu.
kwarta - jest to interwał między I i IV stopniem. Kwarta czysta składa się z 5 półtonów, kwarta zwiększona - 6 półtonów, kwarta zmniejszona - 4 półtony.
kwinta - jest to interwał między I i V stopniem. Kwinta czysta składa się z 7 półtonów, kwinta zwiększona - 8 półtonów, kwinta zmniejszona - 6 półtonów.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:08    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

lacrimoso (wł.) - jest to określenie wykonawcze, oznacza ono płaczliwie.
largo (wł.) - jest to określenie powolnego tempa, oznacza szeroko; largo maestoso - powoli i poważnie.
legato (wł. związany) - jest to sposób artykulacji, oznacza dokładne łączenie kolejnych dźwięków. Czasami oznacza się łukiem nad lub pod nutami.
lento (wł.) - określenie powolnego tempa; oznacza powoli.
libretto (wł. książeczka) - 1. tekst słowny utworu muzyczno-scenicznego, np. opery, operetki, oratorium; libretto powinno uwzględniać wokalno-muzyczne wymagania utworu, dając kompozytorowi możność wykorzystania jego odcinków do tworzenia arii, recytatywów, duetów, ustępów chóralnych itd. 2. scenariusz do baletu; librecista - autor libretta.
linearyzm, linearna technika - termin używany powszechnie w znaczeniu techniki polifonicznego prowadzenia głosów, zastosowany po raz pierwszy przez E. Kurtha; w założeniu termin ten oznacza typ współczesnego kontrapunktu, w którym współbrzmienia wynikające z równocześnie prowadzonych linii melodycznych w różnych głosach nie są regulowane i ograniczane ścisłymi regułami, jak w dawnym, klasycznym kontrapunkcie, co powoduje z reguły stałe współbrzmienia dysonansowe.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:11    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

maestoso (wł.) - majestatycznie; jest to określenie wykonawcze, często połączone z określeniem wolnego tempa (np. andante maestoso).
maggiore (wł.; fr. majeur) - tryb durowy, dur; określenie to jest stosowane w nutach, odnosi się ono do części lub odcinków utworu utrzymanych w równoległej tonacji durowej (np. w wariacjach, tańcach, w części środkowej scherzu - w tzw. trio, w marszu, w menuecie itp.), podczas gdy główna tonacja utworu jest molowa. Zob. też minore.
mano (wł.) - ręka, mano destra (skr. m.d.) - prawa ręka, mano sinistra (skr. m.s.) - lewa ręka; uwaga w nutach, zalecająca wykonanie danej partii przeciwną ręką, niż to zapis normalnie przewiduje, np. na fortepianie.
manualiter (łac. ręcznie) - termin ten w muzyce organowej oznacza wykonanie danej partii utworu tylko na manuale, bez użycia pedału.
manuał (wł. manuale, od mano = ręka, skr. M. lub man.) - jest to klawiatura ręczna w organach, w przeciwieństwie do nożnej, tzw. pedału. Zwykle organy posiadają 2 - 5 manuałów, z których każdy obsługuje pewną grupę głosów.
melodia (z gr. melodia = sposób śpiewania, szereg zespołów dźwięków) - jest to następstwo dźwięków różnej wysokości, które są ujęte w logiczną strukturę formalną, opartych na określonej prawidłowości rytmiczno-metrycznej.
minore (wł), mineur (fr., z łac. minor = mniejszy) - tryb molowy, moll; jest to określenie stosowane w nutach, które odnosi się do części lub odcinków utworu, utrzymanych w równoległej tonacji molowej (np. w wariacjach, w tańcach itp.), podczas gdy główna tonacja utworu jest durowa. Zob. też maggiore.
moderato (wł.) - jest to określenie tempa; oznacza umiarkowanie.
modulacja (z łac. modulatio - pierwotnie: zgodność, regularność w muzyce i poezji, później: zmiana) - 1. przejście melodyczne i harmoniczne z jednej tonacji do innej, utrwalone kadencją (zob. też zboczenie modulacyjne); w procesie modulacji istotną rolę odgrywa tzw. akord wprowadzający do nowej tonacji, którym w modulacji diatonicznej jest akord występujący w niezmiennej postaci, lecz w innej funkcji w dwóch różnych tonacjach, np. w tonacji wyjściowej i docelowej; modulacja chromatyczna polega na stosowaniu podwyższeń i obniżeń pewnych składników akordu wprowadzającego, co ułatwia szybsze wprowadzenie do odległych tonacji; w modulacji enharmonicznej wykorzystuje się możliwości zmiany nazwy i pisowni niektórych lub wszystkich składników akordu wprowadzającego, bez zmiany wysokości ich brzmienia. 2. zmienianie cech dźwięków (wysokości, barwy, głośności) w głosie śpiewaczym. 3. w radiofonii - proces nakładania się drgań elektrycznych (niskiej częstotliwości) na drgania fali elektromagnetycznej (tzw. fali nośnej, wysokiej częstotliwości), dokonujący się w radiostacji.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:12    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

nauka o muzyce - podstawowy przedmiot studiów muzycznych obejmujący zasady muzyki oraz podstawy instrumentoznawstwa, form muzycznych i harmonii.
neapolitańska szkoła - grupa kompozytorów operowych działająca w Neapolu przy końcu XVII w. (m.in. F. Durante, G. B. Pergolesi, N. Porpora, F. Provenzale, A. Scarlatti), kładąca nacisk na homofoniczną fakturę kompozycyjną i piękno techniki śpiewaczej, przy znacznym zubożeniu techniki kompozytorskiej; w szkole neapolitańskiej wykształciła się m.in. trzyczęściowa forma arii da capo.
nuta (z łac. nole) - 1. Jest to znak graficzny w zapisie nutowym utworu, który określa wysokość oraz wartość rytmiczną dźwięku. 2. Dawniej termin ten oznaczał melodię. 3. nuty - jest to pisany lub drukowany obraz graficzny utworu muzycznego.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
muzyk



Dołączył: 21 Kwi 2008
Posty: 112

PostWysłany: Sro Sie 06, 2008 22:15    Temat postu: Słownik muzyczny Odpowiedz z cytatem

obbligato (wł.) - obowiązkowy. 1. w muzyce orkiestrowej oznacza głos instrumentalny, którego nie można opuścić (np. flauto obbligato), jako przeciwieństwo ad libitum. 2. w muzyce rozrywkowej z niezrozumiałych powodów ma znaczenie zupełnie przeciwne: oznacza możność pominięcia danego głosu instrumentalnego (tzw. obligat); zob. też ad libitum.
oeuvre (fr.) - dzieło; oeuvres completes = dzieła wszystkie; ouevre posthume = dzieło wydane po śmierci kompozytora; zob. opus.
oktawa - jest to interwał między I i VIII stopniem. Oktawa czysta składa się z 12 półtonów, oktawa zmniejszona - 11 półtonów, oktawa zwiększona - 13 półtonów.
oktet (z łac. octo = osiem) - 1. zespół złożony z ośmiu wykonawców. 2. utwór zbudowany według reguł cyklu sonatowego, przeznaczony na osiem instrumentów.
opus (łac. dzieło; skr. op.; fr. oeuvre) - jest to oznaczenie utworu lub niewielkiego zbioru utworów, zwykle numerowany wg kolejności wydawania dzieł przez kompozytorów. Technika ta była powszechnie stosowana w XIX wieku, obecnie zanika.
ordo (łac. porządek; l.mn. órdines) - powtarzające się lub zmienne grupy rytmiczne w utworach w rytmice modalnej.
orientale (wł.) - wschodni; określenie tytułowe utworów opartych na skalach dźwiękowych, rytmice lub melodyce ludów Wschodu.
ornamentyka (z łac. ornamentum = ozdoba) - 1. nauka o ozdobnikach. 2. stosowanie ozdobników w utworze; stąd np. pojęcie ornamentalnej melodii.
ossia (wł.) - albo; określenie w nutach wskazujące, że dany motyw, ozdobnik, frazę czy większą partię utworu można wykonać w inny, podany obok sposób, najczęściej w wersji ułatwionej.
ostinato (wł., dosł.: uporczywy) - wyrazisty motyw lub temat powtarzający się wielokrotnie i rytmicznie w utworze; najczęściej występuje w basie, jako tzw. basso ostinato.
Polecam www.cedur.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Moja Rekomendacja Strona Główna » Luźne rozmowy na każdy temat Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Idź do strony 1, 2  Następny
Strona 1 z 2

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

Nauka gry na klarnecie w Częstochowie Stomatolog Częstochowa Impresariat Katalog branży artystycznej

Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group
iCGstation v1.0 Template By Ray © 2003, 2004 iOptional